www.szyldy.mielno.pl

Gdy Hunt odwrócił się, by objąć wzrokiem inną część krajobrazu, spostrzegł, że nie jest tu sam. Po drugiej stronie kopuły stała chuda, łysiejąca postać pogrążona w myślach, w milczeniu wpatrując się w pustynię. Hunt długo się wahał. Wreszcie ruszył z miejsca, by stanąć obok samotnej postaci. Dokoła kilometrami ciągnęły się geometryczne, srebrzystoszare kształty splątanych rur, dźwigarów, wsporników i anten otaczających bazę. Na górujących wieżach radary nieustannie przemiatały krąg horyzontu, a wysokie, podobne do modliszek lasery nadawczo-odbiorcze wpatrywały się nieruchomo w niebo, wsłuchując się w nieustający dialog między komputerami bazy i niewidocznymi satelitami komunikacyjnymi zawieszonymi w górze i oddalonymi o osiemdziesiąt kilometrów. W dali poszarpane bastiony otaczającej Ptolemeusza górskiej ściany wyrastały wysoko nad równinę. Z czarnego tła nad nimi wychynął transporter księżycowy, który podchodził do lądowania w bazie.. Jego sceptycyzm stał się wyraźnie widoczny, kiedy opowiedziałam mu o piórze i wejściu do pliku.. Odwróciłem się plecami do ognia i odszedłem w ciemność, gdzie siedział jeniec. Przez chwile tylko stałem nad nim, spoglądając na niego. Miałem nadzieję, że obawia się tego spotkania tak bardzo jak ja. Kiedy wreszcie poddał się i popatrzył na mnie, warknąłem:. - To musi być Günther Baum ze swym pomocnikiem, tym, co to do ostatniej chwili przed użyciem nosi za nim Lugera.. - Tak! - padła odpowiedź. Broghuilio uśmiechnął się znowu.. Zaskoczył mnie nagły przypływ wdzięczności, jaką w tym momencie poczułem wobec Wilgi.. Skierowali się prosto do największej luki i kiedy zajmowali miejsca, Bright rozpoczął hałaśliwy obrządek zdejmowania płaszcza. Poszarpany dół musnął kark jednego z bezimiennych asystentów Harka, młodego człowieka, który już i tak krzywił się z niechęcią, czując przykry zapach ciała Brighta.. Jadła, karmiąc jednocześnie Chantal. Później umyła i przewinęła małą. Zapasowa pielucha uprana wczoraj w strumieniu wyschła przez noc nad ogniem. Podłożyła ją Chantal, a z zasiusianą poszła nad strumień. Liczyła na to, że wiatr i ciepło końskiego ciała wysuszą ją w drodze. Co by powiedziała mama dowiedziawszy się, że jej wnuczka leży cały dzień w jednej pieluszce? Byłaby przerażona. Nieważne....